Sommige bomen vallen op door hun grootte, andere door hun leeftijd. En soms is het hun verhaal dat je bijblijft.
Met het LEADER project ‘Houtig erfgoed leeft’ willen we de bomen en struiken die een dorpsgemeenschap kenmerken opnieuw een centrale plek geven. Zo geven we dit erfgoed de aandacht die het verdient en dragen we bij aan het behoud ervan voor de toekomst.
Elke maand presenteert een medewerker van Regionaal Landschap Noord-Hageland haar of zijn lievelingsboom en het verhaal daarachter.
Mijn boom van de maand zijn er eigenlijk twee, maar door omstandigheden zijn ze met elkaar verbonden. Deze haagbeuk en wilde lijsterbes zie je net buiten de rij staan bovenop de heuvel in de Leemkuilstraat te Bekkevoort. Daar waar de holle weg begint uit te vlakken net voor de top, alvorens weer in de heuvel te snijden richting de Kapel Heilige Familie-Assent.
De bomen zijn niet aangeplant. Ze hebben zich er spontaan gevestigd. Omdat ze ooit telkens werden weggekapt ontstond er een brede hakhoutstoof balancerend bovenop de steile talud. Aan de kant van de akker worden ze zo ver mogelijk weggesnoeid, aan de kant van de weg net voldoende om met steeds groter wordende tractoren te kunnen passeren. Ondanks al de pogingen om ze uit de weg te ruimen, vonden deze bomen hun eigen weg: onderaan kort geschoren als een dichte haag, maar bovenaan hun volle potentieel benuttend. De haagbeuk splitste zich in meerdere stammen en groeide dan maar breed uit evenwijdig met de holle weg. Ook een wilde lijsterbes claimt zijn plaats. De witte bloesems en vervolgens de feloranje bessen van de lijsterbes fleuren het plaatje op van lente tot herfst. In de winter zie je het best hoe de stammen van beide soorten zich hebben verstrengeld in een innige omhelzing.
Dit is geen monumentale eeuwenoude boom, maar het zijn wel bomen met een verhaal. Hun groeivorm wordt gedicteerd door het landschap, de mens en het lot. Ze staan als een middelvinger naar alle uitdagingen die ze overwonnen hebben in ons landschap. Daar hou ik van.
